Роден е на 16 декември 1869 година во Ресен. Учи во Ресен, Брацигово и Пловдив. Студирал медицина во Цирих и Берлин. Дипломира како лекар во јули 1892 година. Од средината на септември 1892 година е поставен за школски лекар во Солунската машка гимназија „Св.Кирил и Методиј".

 

           Еден е од учесниците при формирањето на ВМОРО на 23 октомври 1893 година во Солун и е избран за прв претседател на ЦК.

​

           На 27 авгут 1894 година Х.Татарчев епретседателствувал со I Конгрес на ВМОРО кој се одржал во Ресен. Во летото 1896 година, се одржал II Конгрес на кој претседателствувал д-р Х.Татарчев, на кој Г.Делчев и Ѓ.Петров се назначени за задгранични претставници во Софија.

 

           Во почетокот на 1901 година, е осуден на 5 години и е пратен на заточение во Подрум-кале. Амнестиран е на 19 август 1902 година При крајот на 1902 година е именуван за член на Задграничното претставништво на ВМОРО во Софија.

 

           По востанието влегува во конфликт со поддржувачите на Ј.Сандански и не учествува во активностите на ВМОРО до Ќустерндилскиот конгрес од март 1908 година, каде е избран за советник на Задграничното претставништво, заедно со Т.Лазаров, П.Јаворов и Х.Силјанов. Во 1910 година е избран за резервен член на ЦК на ВМОРО.

 

           За време на Првата светска војна д-р Хр. Татарчев учествувал како лекар. Во периодот меѓу двете светски војни се оддава на публицистика. Извесно време по војната живее во Италија. Во времето на окупацијата живее во Ресен.

​

           По војната заминува за Бугарија од каде 1949 година оди во Италија каде умира на 2 јануари 1952 година.